Als leider verwachten mensen vaak dat je het antwoord hebt. Ze kijken naar je voor richting en besluitvaardigheid.
Maar soms is het eerlijkste en moedigste dat je kunt zeggen: “Ik weet het niet.”
Niet-weten voelt ongemakkelijk. Het botst met het klassieke beeld van leiderschap: zeker en daadkrachtig.
Toch is juist dat moment van kwetsbaarheid vaak het begin van echte samenwerking.
Wanneer je durft te zeggen: “Ik weet het niet,” geef je een krachtig signaal af:
- kennis mag gedeeld worden
- twijfel is bespreekbaar
- de waarheid zit niet in één hoofd, maar in het collectief
Goed leiderschap betekent dan ook dat je de hulpvraag stelt. Niet om zwakte te tonen, maar om de kracht van anderen aan te spreken.
De beste ideeën komen zelden van degene met de hoogste functie. Ze ontstaan wanneer je samen puzzelt, luistert en perspectieven verbindt.
Niemand is alwetend. In een complexe wereld draait leiderschap niet om het hebben van alle antwoorden, maar om het stellen van de juiste vragen, het uitnodigen van anderen en het benutten van collectieve wijsheid.
“Ik weet het niet” is geen eindpunt, maar een beginpunt. Een uitnodiging tot leren en luisteren.
Wanneer heb jij als leider voor het laatst de hulpvraag gesteld ?
