Stel je voor: je geeft een teamlid feedback en je zegt: “Als ik dit kan, kan jij het ook.” Maar in plaats van motivatie, zie je frustratie. Waarom?
Veel leiders denken onbewust zo. Het klinkt logisch, maar het negeert een belangrijk punt: niet iedereen is waar jij al bent.
Iedereen leert op zijn eigen manier, in een ander tempo en met een unieke context. Wie zijn team probeert te leiden vanuit zijn eigen referentiekader, bouwt eerder frustratie dan groei.
Echte ontwikkeling begint bij het ontmoeten van mensen waar ze zijn, niet waar jij vindt dat ze zouden moeten zijn.
Dat vraagt meer dan alleen richting geven. Het vraagt luisteren, spiegelen, geduld en maatwerk. Soms betekent het ook: loslaten van je eigen standaard; wat voor jou vanzelfsprekend is, kan voor een ander een leerpad zijn.
Leiders die dit begrijpen, creëren ruimte voor groei. Zij sturen op groeipotentieel. En dat merk je: in motivatie, vertrouwen en resultaat.
Leiderschap is dus niet: “Doe het zoals ik het doe.”
Maar: “Ik help je ontdekken hoe jij het op jouw manier kunt doen.”
Wanneer heb jij je team voor het laatst ontmoet waar ze zijn?
